Park przypałacowy Szczodre

You are here Start  > Ogrody Dolnego Śląska >  Park przypałacowy Szczodre
Item image

Planistą odpowiedzialnym za projekt parku przypałacowego w Szczodrem był Ebert, ogrodnik samouk z Braunschweig. Jego talent, doceniony przez księcia Fryderyka Wilhelma przyczynił się do ufundowania mu podróży do Bad Muskau, Poczdamu oraz Berlina, w celu inspiracji oraz poznania warsztatu pracy ogrodowych mistrzów (księcia Hermanna von Pückler Muskau oraz jego kontynuatorów jak również obiektów autorstwa Petera Josepha Lenné). Podróż przyniosła wymierne efekty w postaci rozbudowanej kompozycji terenów parkowych. Centralny element założenia rezydencjonalnego w postaci pałacu otoczony został stawem o zaprojektowanej podłużnej, 2,5 km linii brzegowej. Kompozycja parkowa została zaplanowana w ten sposób by w części położonej najbliżej pałacu zachwycać gości zróżnicowanym programem rzeźbiarskim oraz różnorodnością gatunkową drzew i krzewów a w dalszych partiach w przemyślanym układzie łączyć się niepostrzeżenie z naturalnym krajobrazem.

Część przypałacowa została otoczona wysokim ogrodzeniem z prowadzącą na jej teren główną bramą zdobioną odlewami leżących lwów. Zewnętrzny, bardzo rozległy fragment parku obejmował kompleksy leśne, zabudowę wsi, oraz stację kolejową, z której prowadziła droga wprost do bramy głównej pałacowego dziedzińca. Wśród osobliwości założenia pałacowo-parkowego w Szczodrem, prócz samej bryły pałacu wyróżnić należy także wspomniany staw oraz zdobiący jego przewężenie, niezachowany do dzisiaj tzw. Most Caroli. Uwagę zwracały także liczne furty bramne wprowadzające na teren rezydencji. Znane z archiwalnej ikonografii była Brama Jeleni z towarzyszącą jej kordegardą, Brama Lwów prowadząca na dziedziniec honorowy i teren ogrodu wewnętrznego oraz Brama Orłów. Oprócz zwartego kompleksu zabudowań pałacowych i oficyn, na terenie parku wewnętrznego znajdowała się także okazała oranżeria zdobiona ogrodem różanym skomponowanym na kształt regularnego parteru kobiercowego. Zmiany w kompozycji założenia pałacowo-parkowego wprowadzono także po 1892 r., w chwili przejęcia majątku przez króla Alberta von Sachsen. Dotyczyły one ukształtowania grup drzew w wewnętrznej części parku jak również wprowadzenia w obręb całego obiektu większych połaci murawy. Koordynatorem oraz autorem prac był saksoński dyrektor ogrodów królewskich, Bertram. To według jego pomysłu wzniesiono wspomniany wcześniej Most Caroli upamiętniający żonę króla Alberta oraz zaaranżowano miejsce pod oranżerię i zdobiący ją ogród różany. Kompozycja parkowa zyskała na czytelności a w partiach przypałacowych została wzbogacona o kwiatowe kompozycje.  Na brzegu parkowego stawu ulokowano kamienny przyczółek gdzie cumowały łodzie.

Na terenie parku do dzisiaj można odnaleźć niewielkie wzniesienie z krzyżem wotywnym poświęconym królowi Albertowi von Sachsen.

Fazy przekształceń kompozycji parkowej: 1850, 1890,
Styl ogrodowy: krajobrazowy
Autor projektu parku: Ebert, Bertram,
Historyczna powierzchnia parku: 150 ha

opracowanie: Łukasz Przybylak
fot. Łukasz Przybylak





Adres obiektu:

Adres:
Szczodre
GPS:
51.19433807045183, 17.19236431383058

comments powered by Disqus